keyboard_arrow_down A – Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

ahenk durağı

ahenk durağı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü ahenk durağı Anlatımı etkili kılmak için, söz arasında, anlamın gerektirdiği durak: Ey / Türk gençliği! / Birinci vazifen / Türk istiklâlini / Türk cumhuriyetini / ilelebet / muhafaza / ve müdafaa etmektir; “Düşman geldi / bölük bölük / dizildi / Alnımıza / kara yazı / yazıldı / Tüfek icat oldu / mertlik bozuldu / Eğri kılıç kında / paslanmalıdır” örneklerinde olduğu gibi.Gramer Terimleri Sözlüğü ahenk durağı Anlatım
ağız, -ğzı

ağız, -ğzı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ağız, -ğzı (I) a. 1. anat. Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. 2. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü: Küçük bir ağız. 3. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı: “Ağızları kopmuş bir çay takımının arasına gizlenmiş, koyu renkli bir cildi oradan alarak bana uzattı.” -H. R. Gürpınar. 4. Bir akarsuyun denize veya göle dö
ağır eylemlik

ağır eylemlik

Bu yazı sabitlenmiştir.
Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü ağır eylemlik (Derleme. ağır mastar, asıl mastar) -mak (-mek) ekiyle kurulan eylemlik: Bakmak (bak-mak) , yakmak (yak-mak) , sevmek (sev-mek) , sevmemek (sev-me-mek) , sevinmek (sev-in-mek) , sevilmek (sev-il-mek) , sevişmek (sev-iş-mek) , sevdirmek (sev-dir-mek) , sevdirtmek (sev-dir-t-mek) vb.
adlık

adlık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Ayaktopu Terimleri Sözlüğü adlık Belli bir süre içinde en çok birincilik kazanan takıma verilen armağan.Dirilbilim Terimleri adlık Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü adlık Ad özelliği gösteren ve eylem soylu olmayan sözcükler: Ad, sıfat, adıl, belirteç, ilgeç, bağlaç ve ünlem gibi.
adıl

adıl

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük adıl a. db. Zamir.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü adıl (Derleme., adsı, içlem, adınsı, adcıl) Kişi, özlük, gösterme, soru ve belirsizlik kavramları vererek, varlıkların yerini tutan sözcük: Ben, sen, o, biz, siz, onlar; kendim, kendin, kendi (kendisi) , kendimiz, kendiniz, kendileri; bu (bunlar) , şu (şunlar) , o (onlar) ; kim (kimi, kime, kimde, kimden, kimin) ; ne (neyi, neye, nede, neden, neyin) ; biri, birisi, birbiri vb.
adıl n si

adıl n si

Bu yazı sabitlenmiştir.
Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü adıl n si [adıl “n” si] (Derleme. zamir “n” si, zamir ünsüzü) Çok defa 3. kişi iyelik ekleriyle, ad durumu ekleri arasına giren ve 3. kişi adıllarıyle kullanılan -n- ünsüzü: Evini (ev-i-n-i) , evine (ev-i-n-e) , evinde (ev-i-n-de) , evinden (ev-i-n-den) , evinin (ev-i-n-in) , evlerini (ev-) er-i-n-i) , bahçesini (bahce-si-n-i) , bahçelerinden (bahçe-ler-i-n-den) , onu (o-n-u) , ona (o-n-o) , onda (o-n-da) , ondan (o-n-dan) , onun (o-n-un) ,
addan türeme ad

addan türeme ad

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük addan türeme ad a. db. Ad kökünden yapım ekleriyle türetilen ad gövdesi, isimden türeme isim: Ev-cil, göz-cü-lük vb.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü addan türeme ad (Derleme. isimden isim, addan türemiş ad, isim soyundan isim) Ad kökünden yapım ekleriyle türetilen ad gövdesi: Arkadaş (arka-daş) , gözcülük (göz-cü-lük) , gözlükçülük (göz-lük-çü-lük) vb.Gramer Terimleri Sözlüğü addan türeme ad Ad kök veya gövdelerinden, addan ad
addan türeme eylem

addan türeme eylem

Bu yazı sabitlenmiştir.
Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü addan türeme eylem (Derleme., isimden fiil, isim soyundan fiil, isimden türemiş fiil) Ad kökünden yapım ekleriyle türetilen eylem gövdesi: Evlenmek (ev-le-n-) , evermek (ev-er-) , gözlemek (göz-le-) , başlamak (baş-la-) , başarmak (baş-ar-) , susamak (su-sa-) , doğrulmak (doğru-l-) , sertleşmek (sert-leş-) vb.