keyboard_arrow_down A – Halkbilim Terimleri Sözlüğü

ak büyü

ak büyü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Budunbilim Terimleri Sözlüğü ak büyü Sayrılık, yaralama, ölüm, kaza vb. doğal yıkımları önlemeyi amaçlayan, uygulama bakımından bireyin ve toplumun iyiliğine yönelen büyü türü.Halkbilim Terimleri Sözlüğü ak büyü Sayrılık, yaralama, ölüm, kaza vb. doğal yıkımları önlemeyi amaçlayan, uygulama yönünden bireyin ve toplumun iyiliğine yönelen büyü türü. bk. büyü. krş. kara büyü.
ağız, -ğzı

ağız, -ğzı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ağız, -ğzı (I) a. 1. anat. Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. 2. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü: Küçük bir ağız. 3. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı: “Ağızları kopmuş bir çay takımının arasına gizlenmiş, koyu renkli bir cildi oradan alarak bana uzattı.” -H. R. Gürpınar. 4. Bir akarsuyun denize veya göle dö
adak, -ğı

adak, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük adak, -ğı a. Adanılan şey, nezir: “Hanım, bu aldığınız şeylerin adağını unuttunuz.” -H. R. Gürpınar.Tıp Terimleri Kılavuzu adak, -ğı Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü adak, -ğı 1. Yağlı çörek. 2. El büyüklüğünde küçük ekmek. 3. Küçük çocuklara, çokça perşembe günü dağıtılan şeker, üzüm, badem içi v.b. çerez.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü adak, -ğı Çocuğun ilk adımları.Budunbilim Terimleri