keyboard_arrow_down A – Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

aittik eki

aittik eki

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu aittik eki Azerbaycan Türkçesi: mänsubiyyät şäkilçisi; Türkmen Türkçesi: degişlilik goşulması ~ yöňkemegoşulması; Gagauz Türkçesi: saabilik afiksi; Özbek Türkçesi: qaraşlilik qoşimçasi; Uygur Türkçesi: orun-bälgä keliş qoşumcisi ~ tävälik qoşumçisi; Tat: tartım quşimçasi; Başkurt Türkçesi: eyälekyalğawı; Kmk: mülk koşumca; Krç.-Malk.: iyelik affiks ~ iyelik calgaw;Nogay Türkçesi: tartım kosımşası;
ağızlaşma

ağızlaşma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ağızlaşma a. Ağızlaşmak işi.Tıp Terimleri Kılavuzu ağızlaşma Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu ağızlaşma (biyoloji) Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu ağızlaşma Azerbaycan Türkçesi: burun säsinin ağız säsinä çevrilmäsi;Türkmen Türkçesi: ovaazlaşma;Gag.: denazalizatsiya ~ burnusuzlaşmak;Özbek Türkçesi: *όğizlaşiş;Uygur Türkçesi: (B.Uyg.)eğizlişiş ~ (D.Uyg.) dimağ tavuşliriniň eğiz tavuşliriğa aylanişi (
ağız sesi

ağız sesi

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü ağız sesi Boğumlanma yeri ağız olan ve ciğerlerden gelen havanın geniz yoluna kaymadan ağız boşluğundan geçmesi ile oluşan ses. Türkçenin bütün aslî ünlüleri ve m, n, dışındaki bütün ünsüzleri ağız sesi niteliğindedir. bk. ağız ünlüsü, ağız ünsüzü. Karşıtı geniz sesi.Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu ağız sesi Azerbaycan Türkçesi: ağız säsi; Türkmen Türkçesi: ağız sesi; Gagauz Türkçesi: aazlı ses ~ aa
ağız, -ğzı

ağız, -ğzı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ağız, -ğzı (I) a. 1. anat. Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. 2. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü: Küçük bir ağız. 3. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı: “Ağızları kopmuş bir çay takımının arasına gizlenmiş, koyu renkli bir cildi oradan alarak bana uzattı.” -H. R. Gürpınar. 4. Bir akarsuyun denize veya göle dö
adlandırma

adlandırma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük adlandırma a. Adlandırmak işi, isimlendirme.Gramer Terimleri Sözlüğü adlandırma Somut veya soyut varlıklara ve nesnelere ad verme: Bekir, Hatice, dağ, ırmak, kişi, peri, güzellik, yazlık vb.Kimya Terimleri Sözlüğü adlandırma Bir bilim dalı için ortak dil oluşturmak üzere tüm öğeler, bileşiler, kimyasal ve fiziksel etkileşmelerle, kullanılan birimler için uluslararası kurullarca saptanan yazma ve okuma kuralları.Kimya Terimleri Sözlüğ
ad

ad

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ad (I) a. 1. Bir kimseyi, bir şeyi anlatmaya, tanımlamaya, açıklamaya, bildirmeye yarayan söz, isim, nam: Çocuk, kedi, ağaç, düşünce, iyilik, Ahmet, Ertuğrul birer addır. 2. Herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma durumu. 3. db. Canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşünceleri, çeşitli durumları bildiren kelime, isim.Güncel Türkçe Sözlük ad (II) a. 1. Sayma. 2. Sayılma.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü ad Anılacak değer, öne
açıklık derecesi

açıklık derecesi

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü açıklık derecesi 1. Ünlülerin boğumlanmaları sırasında ağız yolunun ve çene açısının genişlik durumu bakımından taşıdığı özellik a, e, o, ö, ünlüleri ile ı, i, u, ü ünlüleri açıklık dereceleri birbirinden farklı olan ünlülerdir. bk. genişlik derecesi || 2. Bir ünlünün boğumlanması sırasında ses yolunun kişilere ve ağızlara göre değişebilen açılma durumu: ayar/ayar, bayan /bayan, yarın / yarın, dünya / dünya, g
açıklık

açıklık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük açıklık, -ğı a. 1. Açık olma durumu, aleniyet. 2. Uzaklık, mesafe: “O köprünün açıklığı da hemen hemen aynı açıklıkta bizim köprüyle.” -A. Kulin. 3. Bitki örtüsü olmayan, çıplak yer. 4. Boş ve geniş yer, meydanlık. 5. Gerçeği olduğu gibi yansıtma durumu: Demokrasi bir açıklık rejimidir. 6. ed. Bir söz veya yazıda maksadın açık olması özelliği, duruluk, vuzuh: “Onlar bu faaliyetleriyle övünedursunlar konuşup yazmada a
açık hece

açık hece

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük açık hece a. db. Ünlü ile biten hece: ana (a-na), araba (a-ra-ba), ütü (ü-tü).Dilbilim Terimleri Sözlüğü açık hece bk. Hece.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü açık hece Uzun olmayan ünlü ile biten hece : Ana (a-na) , araba (a-ra-ba) , iki (i-ki) , ütü (ü-tü) , kedi (ke-di) vb. bk. uzun hece.Gramer Terimleri Sözlüğü açık hece Bir ünlü ile biten veya bir tek ünlüden oluşan ve ünlüsü kısa olan hece: a-ra-ba, ba-ba, bu, ku-ru-cu, o, su,