keyboard_arrow_down b – Dirilbilim Terimleri

başatlık, -ğı

başatlık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başatlık, -ğı a. Başat olma durumu, hâkimiyet.Dirilbilim Terimleri başatlık, -ğı Toplumbilim Terimleri başatlık, -ğı 1. (Çevrebilimde) Bir topluluğun başka bir topluluk üzerindeki üstünlüğü. 2. (Toplumsal ruhbilimde) Başkalarını yönetmeğe eğilimli kişilik özelliği. 3. (Dirimbilim-de) Mendel yasasına göre bir özelliğin gensel kalıtım yoluyla en yüksek olasılıkla ortaya çıkma eğilimi göstermesi.Veteriner Hekimliği Terimleri S
başat

başat

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başat sf. Baskın.Dirilbilim Terimleri başat Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu başat (biyoloji) Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü başat Baskın.Kişi Adları Sözlüğü başat Cinsiyet: ErkekSertlik, zorluk bakımından üstün olan.
baskınlık, -ğı

baskınlık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük baskınlık, -ğı a. Baskın olma durumu.Biyoloji Terimleri Sözlüğü baskınlık, -ğı Alel gen çiftlerinden birinin diğeri üzerine etkisini tam (tam dominans) veya kısmen (eksik dominans) göstermesi. Dominans.Dirilbilim Terimleri baskınlık, -ğı Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü baskınlık, -ğı Allel gen çiftlerinden birinin diğeri üzerine etkisini tam veya kısmen göstermesi.Yöntembilim Terimleri Sözlüğü baskınlık, -ğı Tutumlar basamağ
basırık

basırık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü basırık Bahçe duvarı, çit, avlu duvarları üzerine konulan çalı çırpı, harçsız yapılan duvar, tarla sınırı, tarlaların alt yanına çekilen taş set, siper.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü basırık 1. Tahta veya demirden Yapılmış kapı sürgüsü. 2. Damın üzerine kapatmak için kullanılan düzgün ardıç. 3.bk. barı (I)-1.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü basırık 1. bk. baskın (V)-1. 2. Gizli, kapalı
bakışık

bakışık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Tıp Terimleri Kılavuzu bakışık Dirilbilim Terimleri bakışık Kimya Terimleri Sözlüğü bakışık Bakışımlı olan özdek.Uygulayım Terimleri Sözlüğü bakışık bk. bakışımlı. bakışık Van ili, Saray ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
bağlantı

bağlantı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlantı a. 1. İki veya daha çok şeyin birbiriyle bağlı bulunması, ilişki, irtibat, bağlanak: Kar yüzünden çevre ile bağlantı kesildi. 2. İki şey arasında ilişki sağlayan bağ: “Bütün ulaştırma bağlantıları tahrip edilmiştir.” -F. R. Atay. 3. Yapılacak işle ilgili sözlü veya yazılı anlaşma, angajman.Tıp Terimleri Kılavuzu bağlantı Tıp Terimleri Kılavuzu bağlantı Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bağlantı Akarsula