keyboard_arrow_down b – Eğitim Terimleri Sözlüğü

başdenetmen

başdenetmen

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başdenetmen a. (ba'şdenetmen) En üst düzeydeki denetmen, başmüfettiş.Eğitim Terimleri Sözlüğü başdenetmen Meslek alanındaki bilgisi, görgüsü ve olgunluğu ile sivrilmiş, üstün çaba ve başarısı görülmüş kıdemli M.E.B. müfettişlerine verilen san.
bakanlık denetmeni

bakanlık denetmeni

Bu yazı sabitlenmiştir.
Eğitim Terimleri Sözlüğü bakanlık denetmeni Millî Eğitim Bakanlığına bağlı orta dereceli okullar ile yüksek okullarda görevli öğretmen ve öğrencilerin çalışmalarını denetleyen, gerektiğinde resmî ya da özel eğitim ve öğretim kurumlarında bakan adına soruşturma ve inceleme yapan denetmen.
bağlılaşma

bağlılaşma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlılaşma a. Bağlılaşmak işi.Dilbilim Terimleri Sözlüğü bağlılaşma Mantıkça, karşılıklı olarak biri ötekinin var olmasını gerektiren iki üyenin arasındaki bağlantı (BAĞLILAŞIK, Corrélatif).Eğitim Terimleri Sözlüğü bağlılaşma 1. Karşılıklı bağıntı. 2. Birbiriyle eşleştirilen iki küme ölçü sonuçları ya da aynı cinsten verilere ilişkin iki gözlem dizisi arasındaki bağıntı. 3. İki puan ya da ölçü arasındaki
bağıntılılık kuramı

bağıntılılık kuramı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Eğitim Terimleri Sözlüğü bağıntılılık kuramı Herhangi bir şeyin ya da durumun niteliğinin ve anlamının, başka şeyler ve durumlar ile olan bağıntılarına göre belirlenebileceğini, bir şeyin ya da durumun nitelik ve anlamının ancak bir bütün içindeki yerine göre değer kazanabileceğini ileri süren felsefe görüşü.Felsefe Terimleri Sözlüğü bağıntılılık kuramı bk. görelilik kuramı
bağıntıcılık, -ğı

bağıntıcılık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağıntıcılık, -ğı a. fel. Görecelik.Eğitim Terimleri Sözlüğü bağıntıcılık, -ğı 1. Saltık bilginin olamayacağını, bütün bilgimizin göreli olduğunu; gerçeğin gözlemcinin bakış açısına, gözlenen nesneye, olaya ve gözlem koşullarına göre değişebileceğini öne süren öğreti.Felsefe Terimleri Sözlüğü bağıntıcılık, -ğı bk. görecilik
bağıntı

bağıntı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağıntı a. 1. Bir nesneyi başka bir nesne ile uyarlı kılan bağ. 2. biy. Organizmanın değişik yapı, özellik ve olaylarında görülen karşılıklı ilgi, bağlılık, korelasyon. 3. jeol. İki ayrı veri grubu arasında bulunan ilişki derecesinin ölçümü, deneştirme, korelasyon. 4. fel. İki veya daha fazla değişken arasındaki bağıntı. 5. fel. Görelik. 6. mat. İki veya daha çok nitelik arasında matematik işlemleri yardımı ile kurulan bağl