keyboard_arrow_down b – Gramer Terimleri Sözlüğü

bağlı cümleler

bağlı cümleler

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü bağlı cümleler Ve, veya, ama, da, fakat, halbuki, lakin, meğer vb. bağlaçlardan biri ile birbirine bağlanmış olan ve aralarındaki anlam ilişkisi de bu bağlaçlar ile sağlanan bağımsız cümlelerden oluşmuş cümleler; Henüz bu yaşta, zavallı çocuk gönül çekmek nedir bir büyük adam gibi biliyor ve bir büyük adam gibi yarasının acısını kimseye sır vermeyerek taşıyor (Y. K. Karaosmanoğlu, Kiralık Konak, s. 73). Gülüyordu ama hisli
bağlayıcı ünsüz

bağlayıcı ünsüz

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlayıcı ünsüz a. db. Ünlü ile biten kelime kök ve gövdelerine ünlü ile başlayan bir ek eklendiğinde araya giren “y” ünsüzü, koruyucu ünsüz, koruma ünsüzü, bağlantı ünsüzü: okul-da-y-ım, eski-y-ince vb.Gramer Terimleri Sözlüğü bağlayıcı ünsüz Ünlü ile biten kelime kök ve gövdelerine ünlü ile başlayan bir ek eklendiğinde veya ünlü ile başlayan başka bir kelime ile birleştiğinde aradaki ses boşluğunu (hiatus) ve ünl
bağlayıcı ünlü

bağlayıcı ünlü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlayıcı ünlü a. db. Ünsüzle biten kelime kök ve gövdelerine ünsüz ile başlayan ek getirildiğinde kök ile eki birbirine bağlayan ünlü, bağlantı ünlüsü: al-ı-r, aç-ı-l-mak, gec-i-k-mek vb.Gramer Terimleri Sözlüğü bağlayıcı ünlü Ünsüzle biten kelime kök ve gövdelerine ünsüz ile başlayan eklerin getirilmesi sırasında kullanılan ve kök ile eki birbirine bağlama görevi yüklenmiş olan ünlü: el-i-m, kol-u-m, baş-ı-n «seni
bağlantı ünlüsü

bağlantı ünlüsü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlantı ünlüsü a. db. Bağlayıcı ünlü.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü bağlantı ünlüsü (Derleme. bağlantılı ek ünlüsü, bağlama vokali, bağlayıcı ünlü) Sözcük içinde belirli eklerin kök veya gövdelere bağlanmasında kullanılan ünlü: -a- (yat-a-r) , -e- (iç-e-r) , -ı- (at-ı-l-) , -i- (ev-i-m) , -u- (koş-u-ş-) , -ü- (gör-ü-n-) vb.Gramer Terimleri Sözlüğü bağlantı ünlüsü bk. bağlayıcı ünlü.
bağlama zamiri

bağlama zamiri

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü bağlama zamiri Kendisinden önce gelen bir kelime veya kelime grubunun yerini tutan ve yerini tuttuğu kelime veya kelime grubu ile kendisinden sonra gelen açıklayıcıyı birbirine bağlayan Far. ki zamiri: Konya’da bir ağaç vardır ki dökülmez yaprakları (A. N. Asya, Bir Bayrak Rüzgâr Bekliyor, s. 160). O insanlar ki, renkli, silik (O. Veli Kanık, Bütün Şiirleri, 2. s. 1686). – Vallahi bu o kadar karışık ve zor bir sistemdir ki, size ayrıntılar
bağlama işareti

bağlama işareti

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü bağlama işareti Bir kelimenin son ses ünsüzü ile ondan sonra gelen kelimenin ön ses ünlüsünü veya ünlü ile başlayan ilk hecesini birleştirerek tek bir hece hâlinde söylemeye veya okumaya yarayan işaret (_): ağaç_altı, hanım_eli, şairin_ölümü, yaş_otuz, Ahmet _Ali_Bey, Mahmut Şevket_Esendal vb.
bağlama grubu

bağlama grubu

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü bağlama grubu Bağlaçlar ile birbirine bağlanmış ad veya ad soylu kelimelerin oluşturduğu kelime grubu: Anne ile baba, para ve zenginlik, güzel ama soğuk, iyi değil çok iyi, akıllı ama tembel; gök, deniz ve dağlar; kimlik, şeref ve haysiyet; sevimli, tombul, minik ve afacan vb. Yukarıdaki örneklerde görüldüğü gibi ikiden fazla ad unsurunun yer aldığı bağlama gruplarında, bağlaç son iki ad ögesinin arasına girer. Hem…hem, ne…ne, da…d
bağlama cümlesi

bağlama cümlesi

Bu yazı sabitlenmiştir.
Gramer Terimleri Sözlüğü bağlama cümlesi İki yargıyı aynı yöndeki oluş ve kılış beraberliği veya sırasıyla ya bağlaçlar ya noktalama işaretleri ya da zarf-fiiller ile birleştiren cümle: Fikret eve uğradı ve babasıyla konuştu. Fikret eve uğradı, babasıyla konuştu. Fikret eve uğrayıp babasoyla konuştu. Fikret eve uğrayarak babasıyla konuştu vb.