keyboard_arrow_down B – Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

bakım

bakım

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bakım a. 1. Bakma işi. 2. Bir şeyin iyi gelişmesi, iyi bir durumda kalması için verilen emek: Bahçe bakım ister. 3. Birinin beslenme, giyinme vb. gereksinimlerini üstlenme ve sağlama işi.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bakım BakılmaBilişim Terimleri Sözlüğü bakım Herhangi bir dizgenin, işlevini sürdürmesini, olanaklıysa en yüksek verimle çalışmasını sağlamak için gerekli düzeltmeleri uygulamak amacıyla gerçekleştirilen hiz
bağlı

bağlı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlı sf. 1. Bir bağ ile tutturulmuş olan: “Günlerden beri bağlı duran demir, sert bir hırıltıyla denize daldı.” -Halikarnas Balıkçısı. 2. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste: “Ekinlerin gürleşmesi yağmura bağlıdır, Sevincimiz üzüntümüz / Hep sana bağlı” -B. Necatigil. 3. Sınırlanmış, sınırlı: Tüzüğe bağlı bir işlem. 4. Kapatılmış olan, kapalı: Bağlı geçit. 5. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan: Atatü
bağlamak

bağlamak

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağlamak (-i, -e) 1. Bir şeyi bir yere veya bir şeye tutturmak: Gemiyi iskeleye bağlamak. 2. Düğümlemek: İpi ipe bağlamak. 3. (-i) Yara ilaç koyup bezle sarmak: Yarayı bağlamak. 4. (-i) Denk yapmak, paket yapmak: Yatakları bağlamak. Eşyayı bağlamak. 5. Anlaşma yapmak: İşleri bugün sözleşmeye bağladı. 6. (-i) Uyulması zorunlu olmak: “Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, diğer kuruluş ve kişile
bağış

bağış

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağış a. Bağışlanan şey, yardım, hibe, teberru.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bağış 1. Bahçeleri sulama sırası. 2. Boğum.Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü bağış 1) hibe. 2) af (afiv) (bk. yarlıgama) .~ sözleşmesi: hibe akdi. ~ sözvermesi: hibe va'di.İktisat Terimleri Sözlüğü bağış Bir kimsenin, kuruluşun veya ülkenin aynî ya da nakdi varlıklarını bir başka kişi, kurum veya ülkeye karşılıksız olarak devretmesi.Tec
bağıntı

bağıntı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bağıntı a. 1. Bir nesneyi başka bir nesne ile uyarlı kılan bağ. 2. biy. Organizmanın değişik yapı, özellik ve olaylarında görülen karşılıklı ilgi, bağlılık, korelasyon. 3. jeol. İki ayrı veri grubu arasında bulunan ilişki derecesinin ölçümü, deneştirme, korelasyon. 4. fel. İki veya daha fazla değişken arasındaki bağıntı. 5. fel. Görelik. 6. mat. İki veya daha çok nitelik arasında matematik işlemleri yardımı ile kurulan bağl