keyboard_arrow_down B – Tarama Sözlüğü

başmaklık, -ğı

başmaklık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başmaklık, -ğı a. 1. Camide ayakkabı konulan yer. 2. tar. Padişahın anne, kız kardeş, kız ve hasekilerine bağlanan ödenek, has, arpalık.Tarih Terimleri Sözlüğü başmaklık, -ğı bk. paşmaklık.Tarama Sözlüğü başmaklık, -ğı Bir nevi eski tahsisat, has arpalık.
başmakçı

başmakçı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başmakçı a. 1. Ayakkabıcı. 2. Camilerde, giriş bölümünde, çıkarılan ayakkabılara bekçilik eden kimse.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü başmakçı KunduracıTürkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü başmakçı Takunyacı, nalıncıTürkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü başmakçı 1. bk. başmahcı-1. 2.bk. başmahcı-2.Güncel Türkçe Sözlük başmakçı öz. a. (başma'kçı) Afyon iline bağlı ilçelerden biri. başmakçı Burdur
başmak, -ğı

başmak, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başmak, -ğı a. esk. Ayakkabı.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü başmak, -ğı 1. Ayakkabı. 2. Takunya. 3. Terlik.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü başmak, -ğı Bir iki senelik dana.Tarama Sözlüğü başmak, -ğı Ayakkabı.
başlık, -ğı

başlık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başlık, -ğı a. 1. Genellikle başı korumak için giyilen şapka, serpuş: “İyi ki güneş açmış, sıcak basmış da başlığını sıyırınca yüzünü görmüş tanımışlardı.” -N. Cumalı. 2. Üst giysilerinin yakalarına takılı başlık, kapüşon. 3. Hayvan koşumunun başa geçirilen bölümü. 4. Bir sütunun, bir direğin tepeliği: “Önünden yüzlerce defa geçmiş olduğumuz bin yıllık çeşme, bir sütun başlığı birden gözümüzde