keyboard_arrow_down B – Tarih Terimleri Sözlüğü

başmaklık, -ğı

başmaklık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başmaklık, -ğı a. 1. Camide ayakkabı konulan yer. 2. tar. Padişahın anne, kız kardeş, kız ve hasekilerine bağlanan ödenek, has, arpalık.Tarih Terimleri Sözlüğü başmaklık, -ğı bk. paşmaklık.Tarama Sözlüğü başmaklık, -ğı Bir nevi eski tahsisat, has arpalık.
başlık, -ğı

başlık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başlık, -ğı a. 1. Genellikle başı korumak için giyilen şapka, serpuş: “İyi ki güneş açmış, sıcak basmış da başlığını sıyırınca yüzünü görmüş tanımışlardı.” -N. Cumalı. 2. Üst giysilerinin yakalarına takılı başlık, kapüşon. 3. Hayvan koşumunun başa geçirilen bölümü. 4. Bir sütunun, bir direğin tepeliği: “Önünden yüzlerce defa geçmiş olduğumuz bin yıllık çeşme, bir sütun başlığı birden gözümüzde
başkomutan

başkomutan

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başkomutan a. (ba'şkomutan) Savaşta bir devletin bütün kara, deniz ve hava kuvvetlerini yöneten büyük komutan, başkumandan, serdar.Tarih Terimleri Sözlüğü başkomutan Tüm silâhlı kuvvetlerin başı.Uluslararası İlişkiler Terimleri Kılavuzu başkomutan
başkent

başkent

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük başkent a. (ba'şkent) Bir devletin yönetim merkezi olan şehir, devlet merkezi, başşehir, hükûmet merkezi: “Bir akşam, bu servetle başkentin en şık pavyonuna gitmişti.” -Ç. Altan.Coğrafya Terimleri Sözlüğü başkent Kimi ayrılıklar dışında, bir devletin, hükümet ve parlamentosunun yerleştiği, devlet başkanının oturduğu, siyasal ve yönetsel özeği olan kent.Kentbilim Terimleri Sözlüğü başkent 1. Bir devletin yönelti ve yönetim ö