keyboard_arrow_down B – Tarih Terimleri Sözlüğü

balyos

balyos

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük balyos a. tar. Osmanlı Devleti'nde Frenk ve özellikle Venedik elçisi: “Fakat yeni görevini de ihmal edip fırsat buldukça Galata meyhanelerine kaçamak yapması balyosun sabrını taşırdı.” -İ. O. Anar.Tarih Terimleri Sözlüğü balyos 1. Venedik Cumhuriyetinin İstanbul'daki elçisi. 2. İstanbul'daki Fransa işgüderine ve Yakındoğu'daki Avrupa devletleri konsoloslarına verilen san.
balyemez

balyemez

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük balyemez a. esk. Kara ve deniz savaşlarında kullanılan, orta çapta, uzun menzilli, tunçtan top.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü balyemez Cimri, malını yemeyen.Tarih Terimleri Sözlüğü balyemez Osmanlı ordusunda kullanılan çapı en büyük ve menzili uzun bir top.
baltalı

baltalı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük baltalı sf. 1. Baltası olan. 2. a. tar. Baltacı.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü baltalı Çavuş kuşu.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü baltalı Su.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü baltalı Afşar kilimlerinde bir desen çeşidi.Tarih Terimleri Sözlüğü baltalı Osmanlılarda yolları açmak için baltayla donatılmış asker. baltalı Ankara ili, Şereflikoçhisar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. baltalı
baltacılar

baltacılar

Bu yazı sabitlenmiştir.
Tarih Terimleri Sözlüğü baltacılar Önceleri sefer sırasında çalılık ve ormanlık yerleri temizlemek, yol açmak, çadırları kurup kaldırmak, yükleri bindirip indirmekle; sonraları kızlarağasına bağlı olarak sarayı korumak ve sarayın kimi dış hizmetlerini yapmakla görevli kişiler.
balta

balta

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük balta a. (ba'lta) Ağacı kesme, yarma, yontma vb. işlerde kullanılan ağaç saplı, demir araç.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü balta 1. bk. baltacık-1. 2. Gümüş kuşaklarda süs için yapılan gümüşten dişli bir kısım.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü balta Engel: Ne güzel işim vardı balta oldun.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü balta 1. Dört yaşından yukarı koyun. 2. Dört yaşından yukarı dişi koyun. 3. Dört ya
bala

bala

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük bala a. hlk. Yavru, çocuk.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bala 1. Çocuk, yavru, küçük. 2. Oğlan çocuğu. 3.bk. balak (I)-1.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bala 1. Bezden yapılmış bebek. 2. Marangozların cila yapmak için kullandıkları içi pamuk dolu bez. 3. Bulaşık bezi.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bala 1. Karamuk. 2. Yabanî bakla.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü bala 1. Belâ. 2. Zor, güç.Türkiye T