keyboard_arrow_down ç – Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

çekimli eylem

çekimli eylem

Bu yazı sabitlenmiştir.
Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü çekimli eylem (Derleme.. çekimli fiil, esas fiil, tükel fiil) Bir yargı bildiren ve zaman kavramıyle birlikte kişi kavramı veren eylem: 1. K.T.geldim(gel-di-m) 2. K.T.geldin(gel-di-n) 3. K.T.geldi(get-di) 1. K.Ç.geldik(gel-di-k) 2. K.Ç.geldiniz(gel-di-n-iz) 3. K.Ç.geldiler(gel-di-ler) 1. K.T.hastayım(hasta-y-ım) 2. K.T.hastasın(hastasın) 3. K.T.hasta, hasadır (hasta-dır) 1. K.Ç.hastayız(hasta-y-iz) 2. K.Ç.hastasınız(hasta-sın-ız) 3. K.Ç.ha
çekim eki

çekim eki

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çekim eki a. db. Fiil, ad kök veya gövdelerine gelerek bağlı oldukları kelime gruplarına göre kelimeler arasında durum (hâl), iyelik, çokluk, zaman, kişi ilişkisi kuran birim: ev-e, ev-im, ev-ler, gel-di, gel-di-m, gel-di-ler gibi.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü çekim eki (Derleme. tasrif eski, işletme eki) Eylem ya daad kök veya gövdelerine kişi kavramı vermek üzere getirilen ek (bk. ad çekimi ve eylem çekimi) :1. K.T geldim (gel-di-m) 2. K.T. g
çekim

çekim

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çekim a. 1. Çekme işi. 2. db. Fiillerin çeşitli zaman, kişi ve kiplere, adların da ad durumlarına göre uğradığı biçimleri, tasrif. 3. fiz. Herhangi bir cismin, başka bir cismi kendine doğru çekme gücü, cazibe, traksiyon: Yer çekimi. Mıknatıs çekimi. 4. sin. ve TV Alıcının sürekli olarak çalıştırılmasıyla elde edilen film parçası, plan.Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp
çatı ekleri

çatı ekleri

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatı ekleri ç. a. db. Fiil kök veya gövdelerinden dönüşlü, edilgen, işteş, ettirgen çatılar yapmaya yarayan ekler: (Sev-in-), (sev-il-), (sev-iş-), (kapa-t-), (geç-ir-), (sev-dir-) gibi.Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü çatı ekleri Eylem kök veya gövdelerinden, dönüşlü, edilgen, işteş, ettirgen çatılar meydana getirmeye yarayan ekler: -(i) n- (sev-in-) ; -(i) l- (sev-il-) ; -(i) ş- (sev-iş-) ; -(i) t- (kapa-t-) ; -(i, e) r- (geç-ir-, gid-er
çatı

çatı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatı a. 1. Bir yapının, bir evin damını kuran parçaların bütünü: “Sık ağaçlar arasında yalnız üst katının çatısı görünen kırmızı aşı boyalı bir eski eve doğru yürüyorlardı.” -Ö. Seyfettin. 2. Birbirine çatılmış, çakılmış şeylerin bütünü. 3. Yapının tavanı ile damı arasındaki kullanılan yer. 4. İnsan ve hayvanda iskeletin kuruluşu. 5. mec. Barınılan, sığınılan yer. 6. mec. Belli bir maksada yönelik kimseler