keyboard_arrow_down C – Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü

çatma

çatma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatma a. 1. Çatmak işi. 2. Provada geçici olarak bir giysiye iliştirilmiş olan parça. 3. Duvarları ağaç gövdesinden birbirine takılarak ve çivisiz olarak yapılan yayla evi, Yörük çadırı. 4. Bir çeşit döşemelik kumaş: “Sonra o çatma örtülü minderin üstüne oturmuş, albayın İstanbul hakkındaki suallerine kısa kısa cevap vermişti.” -H. E. Adıvar. 5. Ahşap yapılarda ağaç iskeletin temel parçaları. 6. Semerin ağaç kısmı. 7. H
çatı örtüsü

çatı örtüsü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatı örtüsü a. Çatıların üstüne kiremit, çinko ve oluklu sac vb. ile kaplanan, tavana su geçmesini önleyen yapı bölümü.Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü çatı örtüsü (Mimarlık) Çatının akmasına engel olan kiremit, oluklu saç vb. kaplama gereçleri.
çatı makası

çatı makası

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çatı makası Çatı altına konan kirişler.Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü çatı makası (Mimarlık) Makaslardan meydana gelen çatı. a. bk. makas, altgergi, üsbaşlık, dikme, baba, çatı aşığı.
çatı katı

çatı katı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatı katı a. Yapılarda çatı ile son kat arasında yapılan küçük kat: “Tavan arasını çocuklar için iki odalı bir çatı katı yapmıştır.” -T. Buğra.Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü çatı katı (Mimarlık) Yapılarda çatının bulunduğu yerin orta bölümünü kaplayan ve anaduvarlar üzerinde penceresi bulunmayan kat.
çatı bağlaması

çatı bağlaması

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü çatı bağlaması (Mimarlık) Beton dökülmüş düz çatı tabanı üzerine kurulan çatının altgergi ve iki üsbaşlıktan meydana gelen, dikine konulmuş çatı katı üçgenlerinden her biri. Çatı bağlamaları belli aralıklarla, dikine ve birbirlerine paralel olarak yerleştirilir. Her çatı bağlaması üçgeni mertek ve payandalarla pekiştirilir. a. bk. oturtma çatı, çatımakası,
çatı

çatı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çatı a. 1. Bir yapının, bir evin damını kuran parçaların bütünü: “Sık ağaçlar arasında yalnız üst katının çatısı görünen kırmızı aşı boyalı bir eski eve doğru yürüyorlardı.” -Ö. Seyfettin. 2. Birbirine çatılmış, çakılmış şeylerin bütünü. 3. Yapının tavanı ile damı arasındaki kullanılan yer. 4. İnsan ve hayvanda iskeletin kuruluşu. 5. mec. Barınılan, sığınılan yer. 6. mec. Belli bir maksada yönelik kimseler
çardak, -ğı

çardak, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çardak, -ğı a. 1. Tarla, bahçe vb. yerlerde ağaç dallarından örülmüş barınak. 2. Asma vb. bitkilerin dallarını sardırmak için direklerle yapılmış yer: “Evin bahçeye açılan tahta kapısının üstündeki çardakta koruklar sarkıyordu.” -O. Rifat. 3. Kameriye: “Çardağın boşluğuna girdiğimiz vakit durmuş, eliyle yanağımı sıkmış, çenemi okşamıştı.” -R. H. Karay.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çardak, -ğı Çağlaya