keyboard_arrow_down ç – Halkbilim Terimleri Sözlüğü

çekim

çekim

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çekim a. 1. Çekme işi. 2. db. Fiillerin çeşitli zaman, kişi ve kiplere, adların da ad durumlarına göre uğradığı biçimleri, tasrif. 3. fiz. Herhangi bir cismin, başka bir cismi kendine doğru çekme gücü, cazibe, traksiyon: Yer çekimi. Mıknatıs çekimi. 4. sin. ve TV Alıcının sürekli olarak çalıştırılmasıyla elde edilen film parçası, plan.Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp Terimleri Kılavuzu çekim Tıp
çapraz kültür yöntemi

çapraz kültür yöntemi

Bu yazı sabitlenmiştir.
Halkbilim Terimleri Sözlüğü çapraz kültür yöntemi Dünyanın dört bir bucağından derlenen gelenek, görenek, boşinanç, masal, öykü, bilmece, türkü, atasözü, tören, sağaltmanlık ve tüm öteki halkbilim olay ve ürünlerinin aralarındaki evrensel düzeni saptamak ve göstermek amacıyla, benzer kültür belgelerinin sayılarına dayanılarak yapılan çalışma, krş. tarihsel yöntem, coğrafyasal yöntem, çağçizge yöntemi, karşılaştırma yöntemi.
canlandırmacılık

canlandırmacılık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Budunbilim Terimleri Sözlüğü canlandırmacılık E. B. Tylor'un (1832-1917), dinin kökenini açıkladığı cancılık kuramının ikinci aşaması olan ve kişinin, tıpkı çocuk gibi, çevresini ve doğayı dolduran nesneleri canlıymışçasına algıladığını ileri süren görüş.Halkbilim Terimleri Sözlüğü canlandırmacılık E.B. Tylor'un dinin kökenini açıkladığı cancılık kuramının ikinci aşaması olan ve kişinin tıpkı çocuk gibi, çevresini ve doğayı doldur
cancılık

cancılık

Bu yazı sabitlenmiştir.
Budunbilim Terimleri Sözlüğü cancılık E. B. Tylor'un (1832-1917), dinin gelişimini açıklamaya yönelik kuramında birinci basamak olan ve yalnızca insanların değil, bitkilerin, nesnelerin ve doğal belirtilerin de canları olduğu tasarımlanan dinsel dünya görüşü (Bu görüş bugün artık budunbilimde geçerli sayılmamaktadır), a. bk. cancılık öncesi.Halkbilim Terimleri Sözlüğü cancılık E.B. Tylor'un dinin gelişimini açıklamaya yönelik kuramında birinci basamak
can

can

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük can a. 1. İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık. 2. Yaşama, hayat: “Bir kedi yavrusunu kurtarmak için ipe sarılıp kuyuya iner, canımı tehlikeye koyardım.” -R. N. Güntekin. 3. Güç, dirilik: “Her şeyde bu mevsime mahsus bir can, bir dirilik kendini gösteriyordu.” -M. Ş. Esendal. 4. Kişi, birey: “Benimle beraber dört canız.” -F. R. Atay. 5. İnsanın kendi varlığı, özü: “Sağa sola kaç