keyboard_arrow_down C – Kişi Adları Sözlüğü

çeçen

çeçen

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çeçen Akıllı.Güncel Türkçe Sözlük çeçen öz. a. Kafkasya'nın kuzeydoğusundaki Çeçen Cumhuriyeti'nde yaşayan bir halk veya bu halkın soyundan olan kimse.Kişi Adları Sözlüğü çeçen Cinsiyet: Erkek1. Kafkasya'nın kuzeydoğusunda yaşayan bir halkın adı. 2. Akıllı. 3. Söz ustası, hatip. 4. Yakışıklı.
çaynak

çaynak

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaynak Tırnak, pençe.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaynak Eli kolu tutmayan, eli ve kolu sakat olan.Tarama Sözlüğü çaynak bk. cıynakKişi Adları Sözlüğü çaynak Cinsiyet: Erkek1. Tırnak, pençe. 2. Eli kolu tutmayan, sakat.
çaylan

çaylan

Bu yazı sabitlenmiştir.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaylan Çağlayan.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaylan 1. Akarsuların geçit verdiği yer. 2. Çakıllı, kumlu yer.Kişi Adları Sözlüğü çaylan Cinsiyet: Kız1. Çay ve ırmağın geçit yeri. 2. Kumsal, kumlu yer. 3. Çakıllı yer.Cinsiyet: Erkek1. Çay ve ırmağın geçit yeri. 2. Kumsal, kumlu yer. 3. Çakıllı yer.
çaylak, -ğı

çaylak, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çaylak, -ğı a. 1. hay. b. Yırtıcılardan, uzun kanatlı, çengel gagalı, küçük kuşları ve fare gibi zararlı hayvanları avlayan, tavuk büyüklüğünde bir kuş (Milvus migrans). 2. sf. mec. Toy (I).Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaylak, -ğı Çağlayan.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaylak, -ğı Bebek, çocuk.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaylak, -ğı 1.bk. cağıldak (I). 2. Irmağın geniş yeri.Türkiye Tü
çaykara

çaykara

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çaykara a. (ça'ykara) hlk. Çay kenarında çıkan göze, kaynak, pınar: “Çaykaraların suyu o kadar soğuktur ki dişlerini tıkırdatır.” -Y. Kemal.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çaykara Çay kenarında çıkan göze, kaynak, pınar.Güncel Türkçe Sözlük çaykara öz. a. (ça'ykara) Trabzon iline bağlı ilçelerden biri.Kişi Adları Sözlüğü çaykara Cinsiyet: Erkek1. Çay kıyılarında çıkan kaynak, pınar. 2. Kumsal, nehir yatağı
çavuş

çavuş

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çavuş a. 1. Bir işin veya işçilerin başında bulunan ve onları yöneten sorumlu kimse. 2. tar. Osmanlı Devleti teşkilatında çeşitli hizmetler yapan görevli. 3. tar. Osmanlı ordusunda üst komutanların buyruklarını ast komutanlara ulaştıran görevli. 4. ask. Onbaşıdan sonra gelen ve görevi manga komutanlığı olan erbaş: “Katanaların birinin üstünde bir topçu çavuşu oturuyor.” -R. H. Karay. 5. ask. Askerî okullarda sınıf başkanı: “