keyboard_arrow_down C – Yerbilim Terimleri Sözlüğü

çıkma

çıkma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çıkma a. 1. Çıkmak işi: “Bu evden çıkmam, mağlubiyeti kabul ederek mücadeleden kaçmam demekti.” -K. Bilbaşar. 2. Bir yapının üst katlarından dışarıya doğru uzanmış bölüm, balkon: “Balkonlar, kapalı açık çıkmalar, o zaman yasak edilmiş, hâlâ yasak, hâlâ yapılmıyor.” -A. Boysan. 3. Hamamdan çıkarken kullanılan havlu ve kurulanma takımı, çıkacak. 4. Bir yazı sayfasının kenarına metinle ilgili olarak yazılan ek, derkenar.
çıkık, -ğı

çıkık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çıkık, -ğı a. 1. Bir kemik veya organın yerinden çıkmış olması: Kolunda çıkık var. 2. sf. Yerinden çıkmış (kemik veya organ). 3. sf. Çıkıntısı olan: “Bu adam, elli beş, altmış yaşlarında, boynu biraz yana çarpılmış, çıkık alınlı, çökük yanaklı, kara kuru bir ihtiyardı.” -R. N. Güntekin.Tıp Terimleri Kılavuzu çıkık, -ğı Tıp Terimleri Kılavuzu çıkık, -ğı Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çıkık, -ğı
çığ

çığ

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çığ a. 1. Dağın bir noktasından kopup yuvarlanan ve yuvarlandıkça büyüyen kar kümesi. 2. hlk. Bölme veya paravana.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü çığ 1. Süt kazanlarının üzerini kapatmak için kamıştan yapılan örtü. 2. Çadırlarda kamıştan yapılmış bölme. 3. Keçi ve koyun yavrularını koymak için kamıştan veya tahta parçalarından yapılmış ağıl, çit. 4. Ucu dikenli bir çeşit kamış. 5. Tınas savrulurken samanla
civa

civa

Bu yazı sabitlenmiştir.
Tıp Terimleri Kılavuzu civa Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü civa Bakımlı, toplu (kimse).Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu civa (kimya) Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu civa (1) (kimya) Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu civa (2) (kimya) Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu civa (1) oksit (kimya) Yerbilim Terimleri Sözlüğü civa Metal. (Hg; gümüş akı; sertlik 0 (sıvı), yoğunluk 13.6; altıgen. Sıvı olarak bulunan tek mineral.)
çevrebilim

çevrebilim

Bu yazı sabitlenmiştir.
Budunbilim Terimleri Sözlüğü çevrebilim Canlıların yaşadıkları çevreyle olan karşılıklı ilişkilerini inceleyen bilim.Eğitim Terimleri Sözlüğü çevrebilim Dünyada bulunan canlı varlıkların ısı, ışın, yel gibi doğa koşullarına uymada karşılaştıkları sorunlar ile bitki, hayvan ve insanların fiziksel ve doğal çevreyle olan karşılıklı ilişkilerini inceleyen bilim.Halkbilim Terimleri Sözlüğü çevrebilim Araştırmalarını, insanla çevrenin karşılı
cins

cins

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük cins a. 1. Tür, çeşit: “Lalelerin cinsleri günden güne çoğalıyor, soğanları akıl almayacak fiyatlarla satılıyordu.” -A. H. Çelebi. 2. Soy, kök, asıl: “Ben bir Türküm, dinim, cinsim uludur.” -M. E. Yurdakul. 3. Pek çok ortak özellikleri bulunan türler topluluğu. 4. sf. argo Garip, tuhaf. 5. sf. Diğerlerine göre üstün nitelikleri olan: “Derler ki cins kediler bu çirkinliği gizlemek için tenha yerlerde ölmeye giderlermiş.” -P. Safa.Biy
çeşitleme

çeşitleme

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük çeşitleme a. 1. Çeşitlemek işi. 2. Farklı olma durumu, farklılık: “O gün bugün gündelik hayatta sayısız örneğini, çeşitlemesini görebileceğimiz bir ilişki...” -S. İleri. 3. müz. Belli bir temayı değişik armoni, melodi ve ritimle süsleyerek yeniden çalma, varyasyon: Piyano için çeşitlemeler.Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü çeşitleme Klasik dans ikilisinde kadın ve erkek dansçının solo dansları.İktisat Terimleri Sözlüğ