keyboard_arrow_down d – Felsefe Terimleri Sözlüğü

deneyim

deneyim

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük deneyim a. Bir kimsenin belli bir sürede veya hayat boyu edindiği bilgilerin tamamı, tecrübe, eksperyans.Eğitim Terimleri Sözlüğü deneyim 1. Belli bir amaca göre ve belirli yöntem ve kurallara uygun olarak yapılan deney. 2. Amacı belli ve koşulları hazırlanmış olarak yapılan gözlemlere verilen ad.Felsefe Terimleri Sözlüğü deneyim bk. deney IIToplumbilim Terimleri deneyim Belli ereklere ulaştıracak yeni koşullar yaratarak ya da toplum yaşamı
deneycilik, -ği

deneycilik, -ği

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük deneycilik, -ği a. fel. 1. Bilginin gözlem, deneme veya duyular ile elde edilebileceğini ileri süren geleneksel öğreti, görgücülük, ampirizm, akılcılık karşıtı. 2. Organizma ile durum veya çevre arasında bir etkileşim olarak yaşantıya önem veren, bilgiyi, simgelerle iletişimi yapılan denetimli ve yeniden düzenlenmiş yaşantı biçiminde düşünen çağdaş bir felsefe anlayışı, görgücülük, ampirizm.Felsefe Terimleri Sözlüğü deneyc
deney

deney

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük deney a. 1. Bilimsel bir gerçeği göstermek, bir yasayı doğrulamak, bir varsayımı kanıtlamak amacıyla yapılan işlem, tecrübe: “Senelerdir gece gündüz elektrik yüklü deneyler yapa yapa sinir küpüne döndüğüne inanırdı içten içe.” -E. Şafak. 2. Deneyim, tecrübe: “Herkesin kendi deneyi ile bildiği bir gerçek vardır.” -H. Taner.Eğitim Terimleri Sözlüğü deney 1. Fizik, kimya, biyoloji gibi derslerin öğretiminde doğal olayların bağ
demiourgos

demiourgos

Bu yazı sabitlenmiştir.
Felsefe Terimleri Sözlüğü demiourgos (= Yun. işçi, yapıcı): 1. (Platon'da) Evrenin yapıcısı, kurucusu, evrene biçim kazandıran Tanrısal güç. // Bir ereğe göre oluşturan, etkileyen bir güç olarak demiourgos salt biçimler olan -> ideaları örnek alarak dünyayı yaratmıştır. Bu görüş dünyayı yoktan var eden yaratıcı bir Tanrı'nın olduğu düşüncesinden uzaktır. 2. (Plotinos'da) Evren ruhu anlamına da gelir. 3. Gnostiklere göre asıl Tanrı'dan, en yüksek
Dekartçılık, -ğı

Dekartçılık, -ğı

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük Dekartçılık, -ğı öz. a. fel. 1. Dekart'ın felsefesi. 2. Dekart'ın öğretisi, Kartezyenizm.Felsefe Terimleri Sözlüğü Dekartçılık, -ğı 1. Descartes'ın felsefesi. 2. Descartes'ın öğrencilerinin ve ardından gidenlerin öğretisi (Bossuet, Fénelon, Malebranche, Spinoza, Port-Royal vb.).
deizm

deizm

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük deizm a. din b. Tanrı'yı yalnızca ilk sebep olarak kabul eden, evreni bir Tanrı'nın yarattığına inanmakla beraber yaratıcının evrene hiçbir müdahalesi olmadığını ve olmayacağını savunan, vahyi reddeden görüş.Felsefe Terimleri Sözlüğü deizm bk. Yaradancılık