keyboard_arrow_down D – Güncel Türkçe Sözlük

dengesiz beslenme

dengesiz beslenme

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengesiz beslenme a. Büyüme, gelişme ve sağlık durumlarının bozulması veya gereğinden çok besin alarak aşırı şişmanlama dolayısıyla ortaya çıkan sağlık bozukluğu.Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü dengesiz beslenme Sağlık için gerekli olan temel besin maddelerinin dengesiz bir biçimde alınması durumu.
dengesiz

dengesiz

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengesiz sf. 1. Dengesi olmayan, muvazenesiz. 2. mec. Tutum ve davranışlarında uyum olmayan (kimse), istikrarsız, kararsız.Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü dengesiz Denge durumunda olmayan.Ruhbilim Terimleri Sözlüğü dengesiz Davranış ve duygulan beklenmedik zaman ve biçimlerde değişkenlik gösteren (kişi).
dengesi bozulmak

dengesi bozulmak

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengesi bozulmak 1) dik durumdan düşecek duruma gelmek; 2) mec. tanınan ve bilinen ölçülerin dışına çıkmak; 3) mec. tutum ve davranışlarında tutarlılık olmamak; 4) mec. aralarında ilişki bulunan şeyler arasındaki uyum bozulmak.
dengelilik, -ği

dengelilik, -ği

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengelilik, -ği a. Dengeli olma durumu.Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü dengelilik, -ği Dengeli olma özelliği.Ruhbilim Terimleri Sözlüğü dengelilik, -ği Kişinin duygusal durum ve tutumunda, birdenbire değişmeler göstermeme özelliği.Uygulayım Terimleri Sözlüğü dengelilik, -ği 1. fizik: Bir cismin denge ya da devinim durumunu değiştirmemesi. 2. kimya: Özdeğin ayrışma, kimyasal değişme eğiliminde olmayışı. 3. metalbilim: Karşılı
dengeli beslenme

dengeli beslenme

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengeli beslenme a. Sağlık için gerekli olan besinleri belirli ölçülerde ve düzenli olarak alma.Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü dengeli beslenme Organizmanın gereksinimi olan enerjiyle birlikte, diğer besin ögelerinin de dengeli ve yeterli bir biçimde alınması durumu.
dengeli

dengeli

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük dengeli sf. 1. Dengesi olan, muvazeneli, stabil. 2. Kurallara uygun, sıkıntı yaratmayan: “Hiç kimse normal, sürekli ve dengeli bir basın rejimi yaşamış olduğunu iddia edemez.” -B. Felek. 3. mec. Tutum ve davranışlarında uyum olan (kimse), istikrarlı, kararlı, stabil: “Bir sanatçının bu oranda eksiksiz ve dengeli olması aklın alacağı şey değildir.” -C. Külebi.Tıp Terimleri Kılavuzu dengeli Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü dengeli D