keyboard_arrow_down I – Matematik Terimleri Sözlüğü

imleç, -ci

imleç, -ci

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük imleç, -ci a. fiz. 1. Fiziksel bir olayı kendiliğinden tespit edip çizen araç, kaydedici. 2. bl. Konumu genellikle klavye veya fare ile denetlenen, ulaşılacak verinin yerini, yazılacak veya düzeltilecek bölümleri gösteren işaretçi.Bilişim Terimleri Sözlüğü imleç, -ci Gösterici ekranında, klavyeden girilecek ilk damganın yerleşeceği konumu göstermek üzere kullanılan gösterge.Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu imleç, -ci Fizik Ter
ilmik, -ği

ilmik, -ği

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ilmik, -ği a. İlmek (I).Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü ilmik, -ği 1. Ebegümeci. 2. Arpa, buğday vb. ürünlerin topraktan yeni çıkan sürgünleri.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü ilmik, -ği Lif.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü ilmik, -ği Gülyağı yapılan kazan: Bizim ilmik delinmiş.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü ilmik, -ği Kalbur ve elek üzerinde kalan iri taneler, kalbur üstü.Matematik Terimleri Sözlü
ilkel

ilkel

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük ilkel sf. 1. İlk durumunda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan, iptidai, primitif: “Tiyatro yönetimi ve sahne düzeni her bakımdan ilkel, çağın koşullarına uygun olarak bozuktu.” -M. And. 2. Sanatta yalın bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan, primitif. 3. Basit, karmaşık olmayan: “Gayet ilkel bir dokuma tezgâhında harıl harıl çalışan iki işçi gördüm.” -F. Otyam. 4. a. Özellikle XIV-XV. yüzyıllarda İtalyan ressamlarına, Ort