keyboard_arrow_down K – Güncel Türkçe Sözlük

karaca

karaca

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük karaca (I) sf. Rengi karaya yakın olan, esmer.Güncel Türkçe Sözlük karaca (II) a. hay. b. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı, ahu, ceylan (Capreolus).Güncel Türkçe Sözlük karaca (III) a. anat. Üst kol.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü karaca Küçük taneli, kokulu, pekmez yapmaya elverişli bir cins üzüm.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü karaca Soğan tohumu.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü kar
Karabük, -k’ü

Karabük, -k’ü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük Karabük, -k'ü öz. a. Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan illerinden biri. Karabük, -k'ü Amasya ili, Tekke bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Karabük, -k'ü Ankara ili, Şereflikoçhisar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Karabük, -k'ü Antalya ili, Beşkonak bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Karabük, -k'ü Elâzığ ili, Kovancılar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Karabük, -k'ü Malatya ili,
karaburun

karaburun

Bu yazı sabitlenmiştir.
Biyoloji Terimleri Sözlüğü karaburun Kemikli balıklar (Teleostei) takımının, sazangiller (Cyprinidae) familyasından, 50 cm kadar uzunlukta, yırtıcı, Avrupa sularında yaşayan bir tür.Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü karaburun Kemikli balıklardan, sazangiller (Cyprinidae) familyasından, 50 cm kadar uzunlukta olabilen, yırtıcı bir tatlı su formu, kababurun.Zooloji Terimleri Sözlüğü karaburun (Chondrostoma nasus) Kemikli-balıklar (Teleostei) takımının sazangiller (Cyp
karabulut

karabulut

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük karabulut a. (kara'bulut) Sıkıntı, felaket.Coğrafya Terimleri Sözlüğü karabulut Yeryüzüne en yakın, yağmur damlalarından oluşan alçak bulutlar ve bunların ara türlerine verilen ad. bk. bulutOrta Öğretim Terimleri Kılavuzu karabulut (coğrafya) Kişi Adları Sözlüğü karabulut Cinsiyet: ErkekKoyu esmer renkte büyük yağmur bulutu. karabulut Edirne ili, Sırpsındığı bucağına bağlı bir yerleşim birimi. karabulut Konya ili, Akşehir ilçes
karabuğdaygiller

karabuğdaygiller

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük karabuğdaygiller ç. a. bit. b. Taçsız iki çeneklilerden, ravent, kuzukulağı, kurtpençesi, çobandeğneği ve karabuğday gibi sapları boğumlu, çiçekleri başak veya salkım durumunda bazı türleri hekimlikte kullanılan bitkileri içinde toplayan bir familya.
karabuğday

karabuğday

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük karabuğday a. (kara'buğday) bit. b. Karabuğdaygillerden, tohumları için yetiştirilen, bir yıllık bitki (Fagopyrum): “Karabuğday rengindeki esmer simasının üzerinde bir çift duru bakışlı güvela gözleri vardı.” -E. E. Talu.Tarım Terimleri karabuğday Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü karabuğday Tohumları kahverengi ve büyük üçgen biçiminde olan, tahıllarla birlikte ele alınıp sınıflandırılmasına rağmen bir buğday türü olm