keyboard_arrow_down U – Zanaat Terimleri Sözlüğü

uzatma

uzatma

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük uzatma a. 1. Uzatmak işi, temdit: “Selim Sırrı, yirmi senedir cüce uzatmaya, kambur yassılamaya çalışıyor.” -F. R. Atay. 2. Sıhhi tesisatçılıkta kısa boruları uzatmak için kullanılan, kısa boru parçası. 3. den. Bir ucu kıyıya bağlı durumda denize uzatılıp bırakılarak kullanılan balık ağı. 4. db. Ünlülerin uzun söylenişi. 5. sp. Oyun içerisindeki duraklama dakikaları. 6. sp. Eşit sayılarla biten bir elemeli oyunu, kazananın bel
uyluk, -ğu

uyluk, -ğu

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük uyluk, -ğu a. anat. Kalçadan dize kadar olan bacak bölümü: “Kalçalarının ve uyluklarının her basamakta aldığı şekil, kalbinde dayanılmaz heyecanlar alevlendiriyordu.” -Ö. Seyfettin.Tıp Terimleri Kılavuzu uyluk, -ğu Jimnastik Terimleri Sözlüğü uyluk, -ğu Bacağın, kalçadan diz eklemine dek uzanan üst bölümü.Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu uyluk, -ğu (biyoloji) Zanaat Terimleri Sözlüğü uyluk, -ğu Küçük su arkı. (Yağcılar *Ya
uykuluk, -ğu

uykuluk, -ğu

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük uykuluk, -ğu a. 1. Kasaplık hayvanların timüs ve pankreas bezlerine verilen ortak ad. 2. hlk. Kundaktaki çocukların avucunda biriken kir. 3. hlk. Karaciğer. 4. hlk. Dalak.Tıp Terimleri Kılavuzu uykuluk, -ğu Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü uykuluk, -ğu 1. Karaciğer. 2. Dalak.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü uykuluk, -ğu 1. Yeni doğan çocukların başındaki kepek. 2. Bebeklerin parmak aralarında biriken kir. 3. Göğüsle karın bo
üzümlü

üzümlü

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük üzümlü sf. İçinde üzüm olan.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü üzümlü Ak renkli ortası sarı bir börülce çeşidi.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü üzümlü Üzüm, et, pekmezle yapılan bir düğün yemeği.Zanaat Terimleri Sözlüğü üzümlü Perde süsü. (*Yalvaç -Isparta)Güncel Türkçe Sözlük üzümlü öz. a. (ü'zümlü) Erzincan iline bağlı ilçelerden biri. üzümlü Antalya ili, Alanya ilçesi, merkez bucağına bağ
üzengi

üzengi

Bu yazı sabitlenmiştir.
Güncel Türkçe Sözlük üzengi a. Eyerin iki yanında asılı bulunan ve hayvana binildiğinde ayakların basılmasına yarayan, altı düz demir halka: “İyi süvarilik gururuyla ayaklarını üzengiden çıkarmış, dizginleri bırakmış.” -F. R. Atay.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü üzengi Ayak altı çukuru.Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü üzengi Ayak tabanındaki çukur.Zanaat Terimleri Sözlüğü üzengi Üzerine basarak arabaya binmeyi sağlayan demir. (Yuk